جویندگان طلا

یاد از آن روزی که بودی زهره یار من دور از چشم رقیبان در کنار من حالیا خالیست جایت ای نگار مندر شام تار من آخر کجایی زهرهیاد داری زهره آن روزی که در صحرا دست اندر دست هم گردش کنان تنهاراه میرفتیم و در بین شقایق هابود عالم ما را لطف و صفایی زهرهبود هنگام غروب آن روز افق زیبا ایستادیم از برای جویندگان طلا...

اگر قدم رنجه کنین لطفی به این بنده کنین

تشریف بیارین پیش ما و ما رو شرمنده کنین

رو چشم من پا بذارین ما رو سرافکنده کنین

تو دل لا مذهب ما دلشوره رو زنده کنین

این من بی معرفتو درس رفاقتم میدین

به دعوت این من کم پاسخ مثبتم میدین

کلی خجالتم میدین محبتو یادم میدین

تو راه عشق و عاشقی به بوتون عادتم میدین

ستار

جویندگان طلا...

He deals the cards as a meditationAnd those he plays never suspectHe doesn't play for the money he winsHe doesn't play for the respectHe deals the cards to find the answerThe sacred geometry of chanceThe hidden law of probable outcomeThe numbers lead a dance I know that the spades are the جویندگان طلا...

در دو چشمش گناه میخندید

بر رخش نور ماه میخندید

در گذرگاه آن لبان خموش

شعله ای بی پناه میخندید

شرمناک و پر از نیازی گنگ

با نگاهی که رنگ مستی داشت

در دو چشمش نگاه کردم و گفت

باید از عشق حاصلی برداشت

سایه ای روی سایه ای خم شد

در نهانگاه راز پرور شب

نفسی روی گونه ای لغزید

بوسه ای شعله زد میان دو لب

فروغ فرخزاد

جویندگان طلا...

اگه سبزم اگه جنگلاگه ماهی اگه دریااگه اسمم همه جا هستروی لبها تو کتابهااگه رودم رود گنگممثل بودا اگه پاکاگه نوری به صلیبماگه گنجی زیر خاکواسه تو قد یه برگمپیش تو راضی به مرگماگه پاکم مثل معبداگه عاشق مثل هندومثل بندر مثل قایقمثل قایق مثل پارواگه عکس چهل ستونماگه شهری بی حسابواسه آرش جویندگان طلا...

نامه رسان نامه من دیر شدکودک ولگرد فلک پیر شدخون به تن زال زمان شیر شدبرده بیچاره ز جان سیر شدنامه ما را نکند باد بردیا که فرستنده اش از یاد بردیا دگری بر دگری داد بردصید شد اندر ره و صیاد بردنامه رسان نامه من دیر شدکودک ولگرد فلک پیر شددیده به در دوخته ام قرنهاز آتش غم سوخته ام قرنهاچه جویندگان طلا...

یه وقتایی چه خوشحالی

یه وقتایی دلت تنگه

یکی حرفاتو میفهمه

یکی انگار از سنگه

چه آسون بهترین میشی

چه آسونتر یه بیهوده

چرا سر در گمی امروز

تا بوده همین بوده

واسه دلتنگیای تو

یکی با گریه بیداره

یکی چشماشو میبنده

میره و تنهات میذاره

با اینکه خسته ای شاید

از این دنیای پر از سختی

یه احساسی بهت میگه

چه بی اندازه خوشبختی

سیروان خسروی

جویندگان طلا...

دیگر از سقف زمانه آفتابی بر نمیتابد مرا

کلبه جانم دگر بار ، روشنایی نیست

در کنار پنجره دیگر گل اندامم نمی ماند

شهر خالی مانده بی او ، آشنایی نیست

لالالالای لالای لای لای ...

کوچه باغان گذشته خالی از فریاد شبگرد و غزل گشته

باغ سرسبز جوانی ها خزانی شد

سالها بی بودنت بودم تن به هر بیهوده فرسودم

جمع این مطلب زدم من زندگانی شد

لالالالای لالای لای لای ...

فرامرز اصلانی

جویندگان طلا...

دو تا چشم سیاه داریدو تا موی رها داریتو این چشمهات چیا داریبلا داری بلا داریتوی سینه ات صفا داریتوی قلبت وفا داریصف عشاق بدبختواز اینجا تا کجا داریبه یک دم میکشی ما رابه یک دم زنده میسازیرقابت با خدا دارینظر داری نظر دارینظر با پوستین پوش حقیری مثل ما دارینگه کن با همه رندی رفاقت با ک جویندگان طلا...

داری میری نمیدونم چرا با تو نمیجنگمچرا گریم نمیگیره چرا لالم چرا سنگممنو آغوش میگیری از این سرخورده تر میشممیدونم بعد از اینروزا فقط افسرده تر میشمتورو میبوسمو میرم نمیره یادم این رفتنبرم دیوونه تر میشم برام مرگه ازت کندنتورو میبوسمو میرم نمیره یادم این رفتنبرم دیوونه تر میشم برام مرگه ازت جویندگان طلا...